Andrzej Kramarz. RZECZY

Jak zauważa we wstępie do albumu Andrzeja Kramarza, wydanego przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie, antropolog kultury Dariusz Czaja - "To, w znakomitej większości, rzeczy stare, przestarzałe, czasem niesprawne, tandetne, o małej wartości albo zgoła jej pozbawione. Jakieś zużyte, przechodzone rupiecie. Obiekty zdezelowane, niektóre wyglądające nawet nawet na wyciągnięte ze śmietnika, prezentowane tylko w częściach. Słowem: to, co pozostało z dawnego życia. To, co niegdyś prawdziwie żyło, a teraz prowadzi jedynie życie po życiu, czasem życie na niby. Obiektyw fotografa zanurza się w ten trywialny kosmos z wyraźną fascynacją, utrwala z czułością te okruchy codzienności, tropi ślady u-bywania. I my również - jeszcze raz Schulz - "wbrew lepszej wiedzy czujemy się wciągnięci w tandetny czar dzielnicy".

Kluczem do zrozumienia sensu "Rzeczy" okazuje się uważne spojrzenie, które wydobywa z otaczającej nas rzeczywistości to, na co inni patrzą, ale czego nie potrafią zobaczyć".

Rzeczy sfotografowane przez Andrzeja Kramarza pozwalają domyślać się zarówno charakteru sprzedawcy, jak i potencjalnego nowego właściciela. Stają się w ten sposób historią o dzieleniu się, sprzedawaniu. Czym te przedmioty, istniejące w niezwykłym kontekście przypadkowego zestawu, będą dla nowych właścicieli?

Fot. Andrzej Kramarz

Fot. Andrzej Kramarz

WYSTAWA

4 stycznia - 2 luty 2008 / Galeria ZPAF i S-ka w Krakowie